top of page
POGROMCA CARÓW
HUSARZ 1610
Prezentujemy sylwetkę towarzysza husarskiego z roku 1610 – daty wielkiej wiktorii pod Kłuszynem, gdzie armia Rzeczpospolitej pod wodzą hetmana Stanisława Żółkiewskiego rozbiła, co najmniej 7-krotnie liczniejsze moskiewsko-szwedzkie siły Carów Szujskich otwierając sobie drogę na Kreml. Wojownik, którego widzimy, to uosobienie potęgi Rzeczypospolitej u szczytu jej "złotego wieku". To nie tylko żołnierz, ale symbol niezrównanej sztuki wojennej, która przez ponad 100 lat czyniła polską kawalerię niezwyciężoną.
WIDOCZNE ELEMENTY STROJU I UZBROJENIA:
KOPIA HUSARSKA: Długa (4,5-6 m), drążona lanca, malowana na czerwono, z charakterystyczną kulą (gałką) ułatwiającą uchwyt. Podstawowa broń służąca do przełamania szyku wroga za pomocą szarży.
SZYSZAK HUSARSKI: Hełm z folgowym nakarczkiem, policzkami i prostym nosalem, zapewniający świetną widoczność oraz ochronę głowy i twarzy.
PÓŁZBROJA HUSARSKA: Napierśnik i naplecznik pół-zbroi folgowej typu pół-anima chroniącej tors.
RĘKAWY KOLCZE: Zastępujące cięższą kolczugę lekkie rękawy kolcze zakładane pod półzbroję.
WILCZA SKÓRA: Narzucona na ramiona, pełniła funkcję psychologiczną (budzenie postrachu) oraz była oznaką statusu towarzysza.
SKRZYDŁA: W tamtym czasie zoomorficzne (o zwierzęcej formie) mocowane do naplecznika lub w formie pojedynczej listwy, zdobionej orlimi piórami, mocowanej do tylnego łęku siodła.
SZABLA: Broń boczna o zakrzywionej głowni.
ŻUPAN: Karmazynowa charakterystyczna dla zamożnej szlachty szata widoczna pod półzbroją.
TRZEWIKI HUSARSKIE: Niskie, żółte buty kawaleryjskie ze skóry, wyposażone w ostrogi.
Zachęcamy do zapoznania się z naszą kolekcją, w której znajdą Państwo produkty nierozerwalnie związane z wielkim dziedzictwem Rzeczypospolitej.
bottom of page